0 روز
0 تومان
نگاه میکنم با خودم میگویم که در بیست سی سال پیشِ پایتخت، حتی مرگ مادر هم فانتزی تر بوده. اخبار را که کنار هم می چینم و پدر مادرم را که نگاه می کنم، خودم را در چهل پنجاه سال دیگر می بینم, چرا باید خیال کنم وضع آینده من بهتر از این است. وضع آشفته امروز نهادها و سیستم ها که به نابودی نظام اجتماع و اقتصاد و سیاست دارد ختم می شود چیزی جز مهاجرت و میانسالی سرگردان و سالمندی دردناک را در برابرت قرار نمی دهد. ما می مانیم و تنهایی دم مرگمان با سیستمی به غایت نا کارآمد تر از امروز. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پی نوشت: این متن را سه سال پیش نوشت